4 - مردى از اصحاب امام صادق عليه السلام همواره خدمتش ميرسيد ، مدتى گذشت كه حج نگذاشت ( و خدمت امام نرسيد ) يكى از آشنايانش خدمت امام آمد ، امام به او فرمود : فلانى چه مىكند ؟ راوى گويد : او سخن را در لفافه بيان كرد و گمان نمود منظور حضرت دارائى و مال دنياست . امام صادق عليه السلام فرمود : دينش چگونه است ؟ گفت : چنان كه شما دوست دارى ، فرمود : به خدا كه او غنى است . باب تقيه 1 - امام صادق عليه السلام در باره قول خداى عز و جل چنين فرمود : « ايشان براى صبرى كه كردند ، دو بار پاداش خود را دريابند ( براى صبرى كه بر تقيه كردند ) « و با حسنه گناه را دفع كردند » فرمود حسنه تقيه و گناه فاش كردن است . شرح - آيه شريفه در سوره قصص است و راجع بتفسير دو پاداش وجوه بسيارى گفته‌اند : يكى از آن وجوه اينست كه : مقصود از ايشان نصارى و يهودى ميباشند كه به پيغمبر اسلام گرويدند و يك پاداش آنها مربوط بگرويدن به پيغمبر خود و پاداش ديگر مربوط بگرويدن به پيغمبر اسلامست . 2 - ابى عمر و اعجمى گويد : امام صادق عليه السلام به من فرمود : اى ابا عمرو ! نه دهم دين در تقيه است و هر كه تقيه ندارد دين ندارد ، و تقيه در هر چيز است جز در نوشيدن نبيذ و مسح بر روى كفش . شرح - اين خبر مخالف اخبار بسياريست كه تقيه را با اجتماع شرائط در همه چيز ، جز در خونريزى جارى ميداند ، از اين رو در توجيهش وجوهى گفته‌اند : اول - تقيه در اين دو چيز هم نيست تا زمانى كه بزيان جانى و مالى بسيار نرسد ، و چون به اين حد